Uncategorized

Teraz. Już.

Podziel się

Spojrzeniem na słońce

Zapachem mokrych liści

Zachwytem nad zupełnie zwykłym światem

Podziel się.

Radością najprostszą,

pragnieniem miłości

Szukaniem swego miejsca

Podziel się. No już!

Wiarą z niedowiarkiem

Kolorami dźwięku z niesłyszącym

Kształtami ze ślepym,

Mądrością z błądzącym.

Podziel się. Masz to za darmo.

Podziel się.

W czasach niedostatku i

W czasach szalonych władców

Podziel się nadzieją, że jeszcze wiemy,

jak walczyć o dobro jego i jej i wtedy twoje

jak budzić się wolnym

i zasypiać nie pragnąc tylko dla siebie.

Podziel się proszę, podziel się choć trochę.

Podziel się

świadectwem, że jeszcze umiemy się dzielić

mnożyć chleb, gdy trzeba i rozdawać rybę

Podziel się.

Do nędzy! Proszę!

Nędzą też się podziel

Tęsknotą i bólem

Lękiem przed jutrem  i brakiem nadziei

Podziel się!

Niech ten, co  stoi przed Tobą wie,

Że wart jest, byś się z nim podzielił.

A jak już nic w Tobie nie potrafi się dzielić

Jak już wszystko milczy tępo wpatrzone w sufit

Albo jak krzyczy niemą rozpaczą

To nie dziel się.

To już tylko przyjmuj.

Niech te drugie ręce wiedzą,

Że ma sens ta myśl

Kiełkująca w lekko już gnijącej pokrywie ziemi

Ta krótka myśl…

Podzielę się.

 

img_20161002_124852

 

Zwykły wpis