Uncategorized

płyną drutem jak prąd.

000027

Byli już ludzie druty
A teraz myślę
Bo drut na drucie
Że one jak marzenia
Że każdy ze słupa swego wysyła ich w świat dziesiątki
I krążą nad głowami naszymi
Z nadzieją, że popłynie w nich prąd.
Że zaiskrzy czas.
Że spotka linia się z linią
Że spełni się.
Że z ptaków papierowych urosną dzieci
Że z miejsc na chwilę, powstaną domy prawdziwe
Że czas co przez palce przesiąkł zaznaczy się sensem.
Że snu wystarczy
I marzeń.

000013

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reklamy
Zwykły wpis